prdv.nl

Omdat in Nederland het parlement bestaat uit een kabinet, word er heel wat afvergaderd in de tweede kamer. Verschillende politieke partijen moeten tot een compomie en een gezamenlijk besluit zien te komen. Meestal word dit gedaan door middel van debateren. De Nederlandse debatcultuur is hard, duidelijk en in veel gevallen zelfs grof. Het vreemde hieraan is dat na een debat de verschillende kamerleden weer als beste vrienden koffie drinkken. Het gaat er dus puur om als de sterkte debateur naar buiten kunt komen. Door middel van dit debatteren willen de verschillende partijen aan de burgers en dus hun potentiele kiezers laten zien dat hun standpunten sterker zijn dat die van hun tegenstanders. Het gaat dus allemaal om de techniek de desbetreffende standpunten zo goed mogelijk te verwoorden en te verdedigen. Het debat heeft altijd een vaste volgorde, het begint altijd met een eerste termijn, waarin de voorzitters van de partijen hun woord doen. Een debat is altijd gericht op de voorzitter, en alle sprekers spreken dan ook tot de voorzitter. Nadat de partijleden hun woord hebben gedaan reageert de voorzitter hierop. Daarna volgt het tweede termijn, waarin kamerleden weer het woord nemen, hierop kunnen, indien nodig, ook de andere kamerleden reageren. Elke spreker krijgt van tevoren spreektijd, maar alle onderbrekingen, vragen en antwoorden worden hier niet tot gerekend. Daarom kan een debat vaak lang duren.

Vandaag de dag is in Nederland nog steeds geen nieuw kabinet gevonden voor het gevallen kabinet. Het blijkt moeilijk te zijn partijen te vinden die in staat zijn onderlinge onderhandelingen te maken. Wordt het links met de PVV? Word het rechts met de SP en de PvdA? Of midden, met de CDA en VVD? Nog nooit bleken de meningen in ons kleine kikkerlandje zo verschillend dat er meer dan drie partijen nodig zijn om de meerderheid te vormen. Of is dit te wijten aan de vele stemmen, met name in de zuidelijke delen van het land, op de PVV? De PVV staat voor partij van de vrijheid en is opgericht door Geert Wilders. Geert Wilders startte zijn cariere in 1997 bij de utrechtse gemeente, daarna sloot hij zich aan bij de VVD, waarna hij zijn eigen ploitieke partij, Groep Wilders oprichtte. Toen deze “groep” succesvol bleek te zijn, werd het doorgevoerd in de PVV, waar hij nog altijd fractievoorzitter van is. De visies van deze partij zijn onder andere het behouden van een zuivere democratie, het opkomen voor diegene onder ons die het minder hebben, maar ook vooral het stoppen van de immigratie. En dat laatste is dan ook zeker het belangrijkste agendapunt. Er word dan ook geconcludeert dat de vele extra kosten aan gevangenissen, zorg, uitkeringen, onderwijs etc te wijten is aan de massaimmigratie. “ Een ieder die onze gastvrijheid niet kan waarderen, moet het land uit”, is dat ook een welbekende uitspraak. Sommigen noemen hem een racist, anderen noemen hem een held…Maar waar ligt de grens, hoe ver laat Nederland het komen?

De Partij van de Arbeid, afgekort de PvdA, wordt over het algemeen gezien als een linkse, en dus liberale, partij. Een liberale partij houd in dat deze partij is gebaseerd op de vrijheid van het individu, het afnemen/beperkt houden van de macht van kerk en staat, de bescherming van de burger en naar het vrije marktmechanise, wat inhoud dat de staat zich zo min mogelijk bemoeit met  we werking van de economie. Zoals gezien kan worden in onderstaande afbeelding, tekent de PvdA zich af als een midden-linkse, half progrssieve partij. Het deel progressief houdt in dat je in bent voor venieuwingen, om op die manier de samenleven te verbeteren. Een ander woord voor progressief is dan ook vooruitstrevend. We zouden kunnen concluderen dat de PvdA vernieuwingen wil die ten goede komen van de rechten van de burger. Enkele standpunten van de PvdA zijn;

• betere kwaliteit van onderwijs met nieuwe onderwijsvormen met een leenstelsel dat  de huidige studifinaciering moet vervangen.

• Een nieuwe economische structuur waarin de hypotheekrenteaftrek word behouden en een einde komt aan de bonuscultuur.behoud

• vehoging van de AOW leeftijd naar 67 jaar en behoud van goede sociale voorzieningen.

• Veiligheid zou als hoogste prioriteit gesteld moeten worden, daarvoor zwaardere straffen op misdaad en meer politie op straat.

• Geen nieuwe missie in Afghanistan, het mogelijk toetreden van Turkije tot de EU en het verder ontwikkelen van ontwikkelingssamenwerking.

De Nederlandse democatie is gebaasserd op verkiezingen, die om de 4 jaar gehouden worden. Elke bruger met een geldige Nederlandse nationaliteit heeft het recht om te mogen kiezen. Omdat Nederland een parlementaire democratie is, word het land vertegenwoordigt door het parlement. Een parlement bestaat uit verschillende partijen die samen een kabinet vormen. Een andere naam voor het Nederlandse parlement is Staten-Generaal, die weer is opgedeeld in de eerste en de tweede kamer. De belangrijkste taak van het parlement is het controleren van de regering, om er zo voor te zorgen de mening van de kiezers bij elke beslissing in acht word genomen. Na elke 4 jaar wordt er opnieuw gestemd en wordt er gezocht naar een nieuw kabinet. In sommige, uitzonderlijke gevallen, worden de verkiezingen eerder gehouden. Dit gebeurd alleen wanneer het bestaande kabinet niet in staat is om tot een compromie te komen en er dus geen besluit kan worden genomen. Dat gebeurde recentelijk met het laatste kabinet Balkenende. De PvdA, CDA en Christen-uni konden niet tot een gezamenlijk besluit komen over de kwestie Afghanistan. Deze kwestie ging over het debat of Nederland wel of niet de missie in Afghanistan zou moeten verlengen.

Nederland is een constitutionele monarchie, wat inhoudt dat de posititie van de koning of koningin is vastgelegd in de grondwet, en dus onschendbaar is. Dit betekent dat de ministers, waarmee de koning(in) samen een regering vormt, verantwoordelijk zijn voor al wat de koning zegt of doet. Een koning vervult de volgende rollen:

• het ondertekenen van wetten

• een bijdrage leveren aan de kabinetsformatie

• voorzitter van de raad van state

• het uitspreken van de troonrede

• zich inzetten voor de Nederlandse bevolking

Ook is de koning verantwoordelijk voor het binden en voor het saamhorigheidsgevoel van zijn brugers, hij mag hierbij geen partij kiezen. Hij steunt de nationale gevoelens en belangen van de burgers, in vreugdevolle en treurige tijden.
De troonopvoling binnen het Koninklijk huis is wettelijk vastgelegd. Er is bepaald dat de oudste zoon of dochter de troon opvolgt, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen. Wanneer het geval zich voordoet dat de troonzitter geen kinderen heeft, is er geen sprake wettelijke regels. De leden van de Koninklijke familie kunnen het recht op troonopvolging verliezen, wanneer zij trouwen zonder goedkeuring van de toestemmingswet.
De huidige lijn voor troonopvolging is als volgt; Koning Beatrix→ Prins Willem Alexander → Prinses Catharina Amalia → Prinses Alexia → Prinses Ariane. Op 10 mei 1932 besloot de toenmalige Ministerraad dat het Wilhelmus van Nassau het officiele Nederlandse volkslied werd, en dus te horen zou zijn bij elke plechtige gelegenheid. Tot dat dag van vandaag is hieraan niks veranderd.

Nadat de burgers naar de stembureaus zijn geweest en hun politieke partij naar voorkeur hebben aangegeven, worden alle stemmen geteld. Hierna begint meteen de kabinetsformatie. Er is wettelijk niets geregeld over kabinetformaties, elke formatie heeft dan ook zijn eigen gang van zaken, maar er sommige procedures blijven terug komen. Ten eerste vraag het kabinet een ontslag aan, wat vervolgens naar de Koningin wordt gestuurd, zij bekijkt de ontslagvraag en vraagt de ministers hun taken te blijven vervullen totdat een nieuw kabinet is gevormd, om zo te blijven voorzien in de belangen van de burgers.Dit word een demissionair kabinet genoemd. Hierin worden de recentelijke politieke kwesties niet meer behandelt en word er ook geen nieuw beleid meer ontwikkelt. Het is aan het missionair kabinet zelf om te beslissen welke kwesties nog behandelt kunnen worden en welke beter kunnen worden overgegeven aan het toekomstige kabinet. Hierna is de Koningin verplicht advies te vragen aan de Raad van State, de fractievoorzitters en de Eerste en Tweede kamer. Vervolgens stelt de Koningin een informateur aan, wie verantwoordelijk is voor het onderzoek naar mogelijke coalities. Hiervoor worden gesprekken gevoerd met de desbetreffende informateur en de fractievoorzitters. De informateur schrijft hierover een verslag en stuurt deze vervolgens naar de Koningin. Heel waarschijnlijk zal de Koningin hierop een nieuwe opdracht geven, waarna de informateur opnieuw opzoek gaat naar een mogelijke coalitie. Wanneer dit lukt word er samen een ´conceptregeerakkoord`geschreven, waarin het nieuwe potentiele regeerakkoord en mogelijk een aanbevolen formateur staat. In het geval dat de informateur geen nieuw kabinet kan vinden, geeft hij de opdracht terug aan de Koningin die op haar beurt een nieuwe informateur zal zoeken. Na een goede afloop van deze moeilijke taak word er een kabinet gevormd door de door de Koningin aangestelde formateur. Zijn taak is nieuwe ministers en staatssecrarissen samen te stellen, natuurlijk in overleg met de onderhandelaars. Uiteindelijk worden de Koninklijke besluiten ondertekent en al het bovengenoemde word goedgekeurd, daarbij leest de nieuwe minister- president verslag over de formatie en leest de zogeheette regeringsverklaring voor. Onder normale voorwaarden zou dit kabinet 4 jaar moeten regeren, tenzij de regerende partijen het op geen mogelijke manier met elkaar eens kunnen worden.